Complementair: een nieuwe ontdekking in mijn zelfstandigentocht

complementair bijv.naamw. tot een geheel aanvullend

Een nadeel van het leven als zelfstandige, freelancer, digital nomad, of jouw lievelingsterm, is dat je vaak alleen werkt. Dat je alleen aan je bureau zit. Je kan wel in een co-working space of koffiebar (TS) zitten, waar de omgeving vaak super is, maar het ontbreekt nog steeds aan een gezamenlijk gevoel. Zoals je dat vaak bij collega’s hebt. Samenwerking, projecten afsluiten, doelen behalen. Het is toch net even iets anders, op deze manier.

Een écht privilege, wat moeilijk in loondienst te vinden blijkt, is de match tussen soortgenoten. Het grootste bindmiddel tussen collega’s op de payroll, is vaak een hypothecair krediet. Je kan wel overeenkomen, naar elkaars housewarming komen, feliciteren bij de geboorte, maar veel verder gaat het vaak niet – je primaire bezorgdheid is het betalen van je rekeningen.

Wanneer ik in contact kom met mensen, die door dezelfde fase gaan, voel ik een sterkere klik. Een soort van complementariteit. Je bent hoe langer hoe bewuster van je eigen sterktes, en eigen zwaktes. Het moet wel. En ik geniet er van. Het leidt tot nieuwe manieren van samenwerken, waar je erg bewust elkaars sterktes combineert.

Wat dit voor mij betekent? Wel, de plannen voor 2017 worden gesmeed, en ze zijn tot nog toe erg uitdagend. Binnenkort meer. 🙂

Complimentaire groeten (L.)!

Geef een reactie