De wondere marketingwereld van ongezonde voeding

Door Kobe van Reppelen // Blijf op de hoogte via de nieuwsbrief

Voeding en eetgewoontes zijn een sociale aangelegenheid. We eten niet dat wat we moeten eten, maar wat we “normaal” vinden. We gebruiken 101 psychologische truukjes om onze appetijt te beïnvloeden zonder onze voeding zelf in vraag te stellen. Waarom eten we in België wel rundvlees en in Indië niet? Waarom kokhalzen wij bij de gedachte hond te eten terwijl dit elders een delicatesse is? Om nog maar te zwijgen over lekkere insecten. Grote bedrijven en overheidsorganen helpen ons een handje bij het maken van slechte keuzes. Een overzicht.

Heeft u als kind of ouder één van volgende truukjes gehoord of gebruikt?
1. “Eet enkel in de keuken en niet op de sofa.
2. Drink een glas water voor je aan je maaltijd begint.
3. Drink een glas water ná je maaltijd.
4. Eet niet meer na 22u.
5. Eet ‘s ochtends als een keizer, ‘s middags als een koning en ‘s avonds als een prins.
6. Ontbijt binnen 30 minuten nadat je opstaat.
7. Neem een kleiner bord zodat je ook minder zal eten.
8. Eet een tussendoortje om de honger te stillen.

De lijst met psychologische tips is lang, maar weinig effectief. Een lichaam, zij het menselijk, dierlijk of bacterieel, laat zich niet sturen door een set psychologische regels maar door honger en dorst. Een carnivoor eet een grote maaltijd en houdt zich dan een paar dagen rustig om deze maaltijd te verteren. Een herbivoor knaagt de hele dag lang omdat de energetische waarde van zijn plantaardige voeding zo laag is, dat ze kilo’s en kilo’s moeten verorberen. Maar er is geen enkel dier in de wereld dat niet na 22u eet omdat de grootmoeder het zo geleerd heeft, of een kleinere portie eet omdat het aantal calorieën op een dag bereikt is. En dat zouden wij mensen ook niet moeten doen. Eet wanneer je honger hebt, drink wanneer je dorst hebt.

Het leven van Coca Cola

coca cola life

De essentie van dit artikel is een case-study over hoe grote bedrijven op onze gevoelens inspelen in plaats van onze biologische behoefte. Coca Cola Life is een nieuw product in het gamma van Coca Cola en een goed voorbeeld.

Zoetstof

“Gezoet met ingrediënten van natuurlijke oorsprong. 33% minder calorieën.”

Goed. Ingrediënten van natuurlijke oorsprong: stevia. De discussie over zoetstoffen is lang en al vaak gevoerd. Het komt erop neer dat we na 40 jaar intensief gebruik van zoetstoffen nog steeds niet weten of het al dan niet negatieve gevolgen heeft. Het beste antwoord op de vraag of jij er hinder van ondervindt, is het voeren van een n=1 (persoonlijk en dus anekdotisch) onderzoek. Je kan zelf experimenteren in welke mate dranken en voeding met zoetstof je darmflora overhoop halen. So far so good.

Belofte

Coca Cola belooft 33% minder calorieën en zet haar product als zijnde “gezond” in de markt. Onderstaande tabel vind je op Coca Cola’s website. Het valt direct op dat een gewone cola 10,6gr suiker/100ml heeft, waar de cola life “slechts” 6,7gr suiker/100ml bevat. Dat is inderdaad ~33% van de calorieën. Coca Cola komt haar belofte na, maar vergeet fijntjes te vermelden dat de calorieën die ze besparen, pure suikers zijn. 10 sigaretten is misschien gezonder dan 30 sigaretten op dagelijkse basis: dat wil nog niet zeggen dat we collectief 10 sigaretten per dag moeten roken om gezond te zijn. Als Marlboro morgen een campagne lanceert waarin ze x-aantal sigaretten per dag promoten als zijnde gezond, gooien we deze redenering direct (en terecht) de vuilbak in. Bij voedingsproducenten is dit minder snel waar. Coca Cola is geniaal in haar poging om Life te promoten. Ze verschuift de discussie van chemische producten versus natuurlijke producten naar chemische producten versus iets minder chemische producten.

vergelijking_cola

 Nu gaan we even terug naar Coca Cola België. Op 31 maart 2015 retweette het bedrijf volgende boodschap:

Bildschirmfoto 2015-03-31 um 17.08.00
Het artikel opent met “onderzoek naar honger en verzadiging is erg ingewikkeld en de resultaten zijn niet eenduidig“, waarvoor ik begrip heb. Het is inderdaad moeilijk om echt uitsluitsel te krijgen. Verder in het artikel lezen we:

“Uit diverse studies blijkt dat het vervangen van suiker door laagcalorische zoetstoffen leidt tot een onveranderd of verminderd hongergevoel. Dit hongergevoel wordt het sterkst beïnvloed door het volume van wat je eet en door de hoeveelheid voedingsvezels die hierin zit. In hoeverre dit ook op de lange termijn zo is, is nog niet helemaal opgehelderd.

Maar er zijn ook studies waaruit af te leiden is dat door het eten van laagcalorische zoetstoffen het gevoel van honger en verzadiging toeneemt. Om meer duidelijkheid te krijgen is dus meer onderzoek nodig.”

Oftewel: we schuiven de conclusie voor ons uit. Ten slotte is het interessant om te kijken waar zoetstoffen.eu haar middelen haalt. Op “Over ons” vinden we:

zoetstoffen.eu
Ergo: wij van WC-eend adviseren WC-eend. Een duidelijke reden om achterdochtig te zijn wat betreft de intenties van een bedrijf als Coca Cola. Men steekt bewust geld in “informatieve” portalen om bepaald “wetenschappelijk” onderzoek te produceren. Is daar iets mis mee? Nee. Maar het bevestigt onze stelling dat grote bedrijven de sociale beweegredenen van onze voeding sterk beïnvloeden. Iedere mens met een beetje gezond verstand weet dat “calorie-arme frisdrank” geen plaats heeft in een gezond en natuurlijk dieet.

De industrie

Is Coca Cola het enige bedrijf dat zich hieraan schuldig maakt? Integendeel. De enige doelstelling van een commercieel bedrijf is het realiseren van verkopen en de aandeelhouders tevreden houden. Hoe dat gebeurt is vaak van ondergeschikt belang. Als je gelooft dat McDonalds het Kinderfonds steunt omdat het in zit met kinderen, heb je het mis. McDonalds investeert (met een meetbare return on investment) in het verwerven van naamsbekendheid bij kinderen, oftewel het aan boord heisen van nieuwe klanten op zeer jonge leeftijd. Op het moment dat kinderen niet meer naar McDonalds overstappen, stopt de steun aan een dergelijk Kinderfonds. McDonalds heeft er alle nut bij om een kinderpark(je) te bouwen in hun restaurants. Vaak schieten steden en gemeenten tekort in buurtparkjes waar kinderen gratis en veilig kunnen vertoeven. Lok de ouders, verkoop hun je product, verwen de kinderen en zet hun later om in betalende klanten. Simpel, maar ook geniaal.

Moraal van het verhaal

Wees als consument op je hoede voor voedingsproducenten die het beste met je voor hebben. De beste strategie is nog altijd die waar je zo min mogelijk in contact komt met junkfood en terugkeert naar de basisvoeding die je lichaam wél deugd doet. Drink water, thee of koffie. Laat frisdranken liever links liggen.

[share title=”Share this Post” facebook=”true” twitter=”true” google_plus=”true” linkedin=”true” pinterest=”true” reddit=”true” email=”true”]

3 reacties

Karola's Kitchen 26 april 2015 Reageer

Alweer een goed artikel! Boeiende en duidelijke info en pittig geschreven!

Groetjes
Karolien

Alexander De Grote 16 januari 2016 Reageer

Mijn vriendin komt altijd af met die belachelijk 0% vet producten. Ze vergeten natuurlijk wel om erbij te zetten dat er nu 500% meer suiker in zit.

Wouter Vanderkoppen 16 januari 2016 Reageer

10 jaar geleden was vet de oorzaak van al het kwaad. Vandaag is het suiker. En vlees is nu ook al slecht schijnt het. Binnen enkele jaren kunnen we alleen nog komkommers met smeerkaas eten als dat zo doorgaat…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.