Frank Maene

In juni 2017 publiceerde ik mijn eerste boek, Bij Voorbeeld. Je kan mijn werk steunen door het via www.bijvoorbeeld.be te kopen, of hier gratis lezen.

Frank Maene

Ik was altijd geboeid door economie! In de tijd van mijn studies werd er weinig aandacht besteed aan ondernemerschap. Dat was in ’t MBA wel zo, al heb ik daar niet zo veel geleerd.

Vroeger waren het plannen van veertig pagina’s van consultants die vooral schrijven en niet per se doen. Toen had je 100 000 BEF[1] nodig om te starten. Nu doe je het via een paar clicks met Amazon of een andere cloudservice. De wereld is compleet veranderd in vijftien jaar.

Mijn verhuis naar de Valley was zoals een filmmaker die naar Hollywood kan: daar zeg je direct ja op.

Er bestaat zoiets als de 10 000-urenregel: het duurt voor je iets leert. Een up-cycle en down-cycle, zeven tot tien jaar, dat duurt gewoon zijn tijd.

De cultuur van ‘proberen’ en ‘falen is niet erg’ of ‘succes hebben’ in de Verenigde Staten is heel anders dan in Europa. Iemand die hier wat geld verdient, daar wordt eerder met wat afgunst naar gekeken.

Verkopen is op je bek gaan tot je een klant maakt, en een Belg heeft het daar moeilijker mee.

In de eerste vijf jaar van een investering kijken we vooral naar het human capital. Naar het team, de vooruitgang. Voor de rest laten we ze met rust. In de tweede periode gaat het wel over de return on investment. Eerst venture, dan capital.

Indirect investeren we in tewerkstelling, door direct mensen aan te werven. Als softwarebedrijf is je hoogste kost de loonkost.

Vertrouwen in het team is het belangrijkste. Ook als ze nog geen product hebben, investeren we. Idealiter hebben ze een goed team én product, maar dat is niet noodzakelijk. Ik ben eerder een headhunter die teams helpt.

Als je alles alleen wil doen, moet je natuurlijk niet met een investeerder in zee gaan. Maar een investeerder kan veel meebrengen, met een uitgebreid netwerk. Ze hebben zelf al wat meegemaakt.

Constant met nieuwe, interessante ideeën en mensen in contact komen, da’s het mooiste van mijn job.

Het team. Zijn die getalenteerd, gepassioneerd, intelligent, gemotiveerd, agressief? Ze moeten al die kwaliteiten hebben. Je kan zoveel plannen hebben als je wil, maar zes maanden later kan je die toch de vuilbak in kieperen. Je rekent op het talent van het team om bij te sturen.

Als iemand tegen mij:Ik heb geen concurrentie’ zegt, dan vliegt hij buiten. Er is altijd een alternatief. De grootste concurrent van enterprise software is nog steeds Excel.

Minder belastingen is altijd goed, maar belastingen is een te makkelijk excuus. Er zijn voldoende maatregelen getroffen in België om ondernemen te vergemakkelijken. Ons sociaal systeem, dat superieur is aan het Amerikaanse, moet ook gefinancierd worden.

Het beste is om bij een start-up te werken. Daar leer je alles.

Ga zo snel mogelijk naar buiten, ga zo snel mogelijk met mensen babbelen. In België bestaat de neiging om in een kotje te gaan zitten en beginnen te ontwikkelen, maar da’s vaak onverstandig.

Drupal is een mooi voorbeeld van een bedrijf waar ik graag in had geïnvesteerd. Gestart door Dries Buytaert, op zijn studentenkot in Antwerpen. Jammer dat we die niet hier konden houden. Hij had al vroeg klanten, o.a. de Obama-campagne in 2008.

Economie, daar mag meer aandacht voor zijn. Wat is een bank? Wat is een lening? Wat is een onderneming? In de Verenigde Staten doen ze graag de test met de lemonade stand, dat soort vakken zouden we meer moeten aanbieden[2].

Het gras is niet groener aan de andere kant. Ik heb in Nederland en Engeland gewerkt en in de Verenigde Staten gewoond. Er zijn altijd wel een aantal positieve zaken en een aantal negatieve zaken. Maar al bij al is het hier zo slecht niet.

[1] Voor de jonge, of oude lezer: 2500 euro.

[2] Simulatiespel dat in 1973 door Bob Jamison ontwikkeld is. De speler maakt aan het begin van iedere ronde verschillende keuzes (voorraad, advertenties, prijs) met als doel een winstgevende lemonade stand uit te bouwen.