Op je verjaardag naar EJP in Amsterdam

Op 10 oktober 1991 kwam uw favoriete podcast host op deze wereld, in het Ziekenhuis Oost-Limburg, in Genk. Met dank aan zijn ouders, die negen maanden eerder onveilige seks hadden.

Exact vijfentwintig jaar later, minus een paar uurtjes (ik kwam rond de middag, wat ook jaren na mijn geboorte mijn favoriete uur van tevoorschijnkomen zou blijven), bracht mijn vader mij naar Maastricht. Om 6u27 vertrekt de InterCity naar Amsterdam, waar ik om 10u bij Ernst-Jan Pfauth had afgesproken.

Het voelde best goed. “Vandaag word ik 25, waar ik stiekem naar uitkeek”, spookte door mijn gedachten. Ik vind ouder worden leuk. De situatie was mooi. ‘s Ochtends vroeg de trein op richting de Nederlandse hoofdstad, een interview met iemand waar ik best wel naar opkijk, terwijl ik een boek las. Het voelde als een mooie samenvatting van de persoon die ik na 25 jaar ben.

Reizend, lezend, inspirerend. Ik zat op die trein omdat ik erop wou zitten. Ik sprak met Ernst-Jan omdat ik met hem wou spreken. Ik las dit boek omdat ik het wou lezen. Ik deed alleen wat ik precies wou. En die gedachte was erg aangenaam.

Tijdens het gesprek met Ernst-Jan probeerde ik een (klein) niveau hoger te schakelen. Het was de allereerste keer dat ik zonder vragenlijst interviewde. Dus gewoon zo, tegenover elkaar zittend, de vragen ter plekke verzinnen. Inspelen op het moment. Het was scary, maar ook erg leuk. Laat mij zelf maar weten of het resultaat geslaagd is. Het interview vind je hier.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.