Over statistieken voor creatievelingen

Casey Neistat. Tim Ferriss. Justin Bieber. Marie Forleo.

Ze begonnen één voor één een passie te delen. Filmpjes maken, boeken schrijven, zingen of mensen coachen. Waarom? Daarom. Voor elke Oprah Winfrey zijn er tienduizenden minder succesvolle talkshow hosts. Elke toppoliticus heeft een schare volgers die nooit tot op de enkels komen. Voor elke Herman Brusselmans zijn talloze andere schrijvers gefaald.

Werken vanuit een passie is niet moeilijker dan op een bureau te zitten, of dagelijks in de weer te zijn. Werken van thuis uit, is dat ook niet. Werk is simpelweg werk, en de belangrijkste waardemeter is de vooruitgang die je boekt. Of je pizza’s staat te bakken, een boek schrijft, tuinen aanlegt of hele huizen opbouwt: je meet je succes aan de hand van je vooruitgang.

Een aantal weken geleden kwam HB op de podcast. Vlak voor de publicatie, besloot ik mijn (betalende) statistiekenservice op te zeggen. Er zijn nog steeds statistieken ter beschikking, maar die zijn ofwel minder accuraat, ofwel minder gedetailleerd, maar die meerwaarde weegde niet langer op tegen de kost. Herman Brusselmans en ik spraken trouwens over veel verschillende onderwerpen, gaande van zijn nieuwe vriendin Lena tot, jawel, erectiestoornissen bij mannen van zijn leeftijd.

Mijn gemiddelde aflevering wordt 1000 a 2000 keer beluisterd (toen ik het nog bijhield). In deze, en de vorige week, verdienden vele (semi-)journalisten hun brood met Herman Brusselmans. Eerst was er zijn vriendin, die hij naar zijn boekenvoorstelling meebracht. Daarna was er zijn optreden in Kroost, waar zijn erectiestoornissen een gespreksonderwerp waren. Hij is letterlijk overal, het nieuws stond niet stil. De exacte cijfers zijn onbekend, maar zou het u verbazen moest ruim een miljoen mensen ofwel het nieuws gelezen, ofwel Kroost bekeken hebben?

Dat staat in schril contrast met zo’n podcast-afleveringetje, met begot 1/50e voor ongeveer dezelfde productietijd.

Maar, voor de eerste keer in mijn creatief proces, voel ik mij vooral fier en niet tekort gedaan. Het is gemakkelijk om cijfers voorop te stellen en jezelf af te vragen waarom je ook niet zoveel mensen kan bereiken. Tenslotte sprak ik met hem toch over exact die dingen!? Maar dan denk je terug aan de grootgewichten uit alinea één. Ook zij begonnen ergens, hoe minimaal dan ook. Ook zij hebben zoiets gevoeld. Hell, zelfs Brusselmans zei (in de podcast) dat hij even graag voor 200 als 1 000 000 mensen presenteert. Omdat de waarde voorop staat.

Voor de allereerste keer zie ik heel duidelijk de waarde van mijn werk: een leuk gesprek met een leuke man, die twee uur uit zijn agenda vrij maakte, voor mij.

Ik zie vooruitgang.

Geef een reactie