Stef Selfslagh

In juni 2017 publiceerde ik mijn eerste boek, Bij Voorbeeld. Je kan mijn werk steunen door het via www.bijvoorbeeld.be te kopen, of hier gratis lezen.

Stef Selfslagh

Na zo’n 20 jaar in de reclame, wou ik iets anders doen.

Ik wist dat ik kon schrijven, maar dat was het dan ook. Als jonge gast dacht ik niet dat ik in de reclamewereld zou terechtkomen.

Ofwel vind je iets leuk omdat je het goed kan, ofwel kan je het goed omdat je het leuk vindt. Ik weet niet wat het bij mij was, maar ik vond het leuk en ik kon het ook goed.

Ik voelde na twintig jaar wel dat ik uit de realiteit van de reclamewereld moest gaan[1]. Het voelde te voorspelbaar aan om gewoon naar een ander bureau te gaan. Ik had geen degout of zo, maar ik was nieuwsgierig naar een ander soort mensen, een ander soort bedrijf. Het toeval wil dat ik De Morgen als klant had.

Ik hoop dat de lezers na het lezen van mijn stukken wat meer nuancie zien, omwille van de tegenstem die aan bod gekomen is. Gesprekken die ervoor zorgen dat je je oorspronkelijke standpunt wat bijstelt, zijn ook vaak interessanter dan degene die je mening gewoon bevestigen.

Openstaan voor fundamenteel andere opinies is iets wat mensen minder en minder doen. Ik merk dat aan de lopende band. Er zijn zelfs mensen die elkaar defrienden omdat ze een andere mening over een onderwerp hebben. Ik koester die mensen net! Ik heb met Zuhal Demir gesproken, die fel bekritiseerd werd omwille van haar voorstel om de werkloosheidsuitkering te beperken in de tijd. Na dat interview gaf ik haar nog altijd niet gelijk, maar dacht ik wel een stuk genuanceerder over het onderwerp dan ervoor.

In De Tien Waarheden vraag ik mensen naar tien levensbeschouwelijke overtuigingen. “Wat zijn de tien dingen die u in uw leven heeft geleerd en die u als waarheden durft verkondigen[2]?” Dat ik die reeks maak, heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat ik ondertussen al ruim de veertig voorbij ben. Ik sta vaker stil bij ‘de dingen des levens’ dan vroeger. Wat opmerkelijk is, is dat mijn gesprekspartners er vrijwel altijd van uitgaan dat ze nooit aan tien waarheden zullen komen. Maar ls ik hen dan wat later opnieuw spreek, blijken ze er 23 te hebben.

Ik maak eerst een geraamte. Een beetje nadenken, niet teveel. Een artikel kan zich ook al schrijvend vormen, maar ik bereid me goed voor. Het geraamte schrijf ik met een bic op papier, mijn stukken schrijf ik met mijn laptop.

Durf je eigen stijl en persoonlijkheid in een tekst te gooien. Door je te conformeren krijg je teksten van dertien in een dozijn. Bevrijd je van regeltjes. Leg je gevoel voor humor en je intelligentie in teksten. Als creatief directeur vroeg ik dat ook aan mijn copywriters. Voor Virgin begon één van hen een reclametekst ooit met de zin ‘Is er een wet die zegt dat voedsel boven 10 000 meter moet veranderen in een smakeloze brei?’. Dat soort zinnen lees je in reclameteksten helaas veel te weinig.

Lezen is noodzakelijk om beter te schrijven. Vooral fictie. De stijl van de auteur is voor mij belangrijker dan de inhoud van het boek. Al is La Superba van Ilja Pfeijffer in beide opzichten prachtig.

Op blogs lees je nog vaak erg persoonlijke teksten, waar een engagement in zit dat ik in journalistieke teksten soms wat mis. Ik hou van het persoonlijke in journalistiek.

Elk reclamebureau zou een paar mensen moeten tewerkstellen die reclame haten.

Ik stimuleer mensen altijd om te reizen, in welke fase van hun leven ze zich ook bevinden. Eén van de schoonste dingen die je met je tijd en geld kan doen, is stukjes van de wereld ontdekken. Hier ben je heel vaak met jezelf bezig, je staat vaak in het centrum van je eigen belangstelling. Als je reist, valt dat weg. Je kijkt naar andere mensen en koppelt je aandacht van  jezelf los.

Er zijn twee manieren om een beslissing te nemen. Je kan op een stoel gaan zitten, je wenkbrauwen fronsen en denken: ik moet nù beslissen welke stap ik moet zetten. Als ik dat doe, neem ik de foute beslissing. Wat voor mij veel beter werkt, is de beslissing zichzelf laten nemen: ermee bezig zijn, maar het af en toe ook weer laten gaan. Op die manier ontdek ik vanzelf wat ik moet doen.

Raad aan mijn 25-jarige zelf? Je moet ervoor zorgen dat wat je doet een gevolg is van wie je bent, en niet omgekeerd. Elke dag opstaan met het gevoel dat wat je doet, aansluit bij wie jebent, dát is pas succes hebben. En iedereen kan dat. Iedereen heeft talenten. Je moet er alleen iets mee durven te doen.

[1] Stef bouwde een carrière van copywriter tot creatief directeur bij LDV, Duval Guillaume, Openhere en Boondoggle uit. Nu werkt hij als journalist bij De Morgen, met reeksen als De Tien Waarheden en Dwarsliggers.

[2] Dit is een leuke oefening om zelf te doen.