Van idee naar exit – Frank Maene

Je moet geen topeconoom zijn om startups te begrijpen. Frank Maene rondde zijn studies TEW af, om daarna zijn eigen startups rond de milleniumwisseling uit te bouwen. Die weg leidde hem naar Silicon Valley, waar hij de kneepjes van het vak leerde.

The early days

‘Rond 2000 hielp ik Amerikaanse bedrijven de Europese markt te betreden. Je komt dan vaak in contact met zogenaamde VC’s. Ik wist in die dagen amper wat een VC was.’ In de zomer van 2000 richtte Frank Maene zijn eerste durfkapitaalfonds in België op. De timing was perfect, en hij behoorde tot één van de eersten in het land. Met zo’n tien miljoen euro in beheer startte Big Bang Ventures, dat later in Hummingbird Ventures zou overgaan.

‘Het grote verschil tussen de jaren 2000 en vandaag, zijn ongetwijfeld de businessplannen van veertig tot zestig pagina’s. In die tijd kwam je erg veel consultants tegen, die vooral plannen schreven, maar niet konden uitvoeren. Dat waren pareltjes om te lezen, bijna doctoraatstudies. Maar als je meer wou weten rond het samenstellen van een team, hoe je het ter uitvoering zou brengen, dan prikte je snel door die plannen. Vandaag de dag weet men al hoe men van start moet gaan, of is men al bezig. De initiële investeringskost lag toen ook veel hoger. Een server, software en bandbreedte kostten snel een paar honderduizend frank. Vandaag ben je bij wijze van spreken voor tien dollar per maand up and running, in de cloud.’

Durfkapitalist

Zoals een filmmaker die naar Hollywood wil, greep Frank Maene zijn kans om naar Silicon Valley te verhuizen. Op vraag van zijn vennoten, die toen pro-actief Amerikaanse bedrijven naar de Europese markt zouden begeleiden, pakte hij zijn koffers.

‘De tienduizend-uren-regel is volgens mij erg relevant. In veel sectoren bouw je expertise enkel maar door ervaring op, en dat is voor een durfkapitalist niet anders. Je moet een investeringcyclus meemaken, en die duurt gemiddeld zo’n zeven tot tien jaar. Je moet een upcycle én downcycle gekend hebben. Een exit meemaken. Een faillissement. Zo’n dingen vragen tijd.’

De misconcepties rond durfkapitalisten verdwijnen langzaam maar zeker. ‘Het fonds is gespijsd door investeerders. Soms noemen mensen ons arrogant, of denken ze dat we zelf schatrijk zijn. Dat is zeker niet zo. Als bedrijfsleider word ik de eerste vijf jaar beoordeeld op het potentieel van de investering. De laatste vijf jaar draait het om de return on investment. Onze partners willen uiteindelijk wel waar voor hun geld.’

Stel: een durfkapitalist heeft twee keuzes, 500% rendement of vijftig nieuwe jobs, waar ligt de focus dan? ‘Ik moet voor de 500% rendement kiezen: wij ontvangen geld van mensen die risico nemen, en daarvoor verwachten ze een bepaalde opbrengst. Dat gezegd zijnde, ga je weinig rendement creëren door in een team te investeren, dat vervolgens op de zolderkamer blijft zitten. Zo’n 70% van een investering gaat op in loonkost, aangezien er geen machines en beperkte kantoorkosten zijn. Impliciet betekent dat een netto-toename van jobs. Als we een miljoen investeren, gaat zo’n 700 000 euro naar tewerkstelling. Rendement is het doel, maar dat verwezenlijk je enkel door het team te groeien.’ 

Europa versus Amerika

Er is al veel geschreven over culturele verschillen tussen de twee continenten. De Amerikaan is een geboren verkoper, waar wij traditioneel terughoudender zijn. Maar uiteindelijk staat of valt het succes van je startup met sales en marketing. ‘Op het einde van de rit mogen we lullen over technologie zoveel we willen, maar die dingen moeten verkocht worden. Dat kunnen Amerikanen als de besten. Hoe zet je het product in de markt, hoe verkoop je het, aan wie verkoop je het, wie is je concurrentie, enzovoort. Daar zijn we minder sterk in.’ De oorzaak? Gène. Verkopen is op je bek gaan, je ego schaden. Een Amerikaan heeft daar minder problemen mee.

‘Wij zijn veel minder agressief dan onze Amerikaanse collega’s. In San Francisco zitten de échte pitbulls. Van Los Angelos naar Detroit tot Europa, worden we voorzichtiger.’

Volta Ventures

Volta Ventures focust op internet- en softwarebedrijven die nog in een vroeg stadium zitten. “Seed and early stage”, zoals dat heet in het jargon. Een durfkapitalist richt zich typisch op drie assen. De eerste as is geografisch, waar Volta Ventures voor de Benelux gaat. De tweede as is sector, internet en software. De derde tak is de fase van het bedrijf – mature, of jonge bedrijven.

Het is moeilijk om een uitgebreid netwerk in heel Europa te hebben. ‘Dan staan we liever sterk in een kleinere regio. We staan letterlijk en figuurlijk dicht bij onze investeringen.’

‘Wij verwachten van onze startups dat ze een proof of concept in de markt zetten, om in een later stadium meer op te halen. Volta Ventures investeert typisch het eerste miljoen, om de initiële groei te realiseren. Een paar klanten is belangrijk, maar niet noodzakelijk. Omzet en bezoekersaantallen zijn relevant. Winst vinden we eerder vreemd: waarom wordt er winst gemaakt, als je dat geld ook kan herinvesteren? Als iemand bij mij binnenkomt en zegt, ‘ik heb geen concurrentie’, vliegt hij trouwens direct buiten. Het team is alles. Na zes maanden kan je de meeste plannen overboord gooien, en dan ben je best zeker van het team waarin je investeert.’

De bedrijfsleider moet ten slotte de toegevoegde waarde van een durfkapitalist ook begrijpen. Ze dienen als klankbord en coach voor de ondernemer.

Beluister ook de podcast.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.